Vanuit de Provincie Groningen is Minerva gevraagd om een ontwerp te maken voor de entree van het Nationale Park Lauwersmeer. Dit project startte als keuzeproject onder begeleiding van Lieselot van Damme. Vrijdag 15 december 2017 hebben ik samen met Lieselot en een groep studenten een bezoek gebracht aan het Lauwersmeer. Iedereen ervaart het gebied op zijn eigen manier. Wat voor mij vooral op viel was de open vlakte, hierdoor ervaar je ook veel wind. De wind zelf is transparant en ongrijpbaar, je kun de wind alleen zien door zijn omgeving; het  stromende water, het bewegende riet en de dieren, waaronder de vogels. 
Voor het ontwerp van de entree van het Lauwersmeer wilde ik graag de wind zichtbaar maken. Een ontwerp waarin de woorden ongrijpbaar, vliegt of vlaagt en transparantie terugkomen. De wind wil ik graag zichtbaar maken in een statisch beeld, dit geeft een mooi contrast met de beweging. De gans uit het logo van het Lauwersmeer heb ik gekozen als omgevingselement die de wind zichtbaar zal maken voor de entree van dit vogelparadijs. De gans vang je als het ware in een windvlaag. 
In het ontwerp wilde ik graag de transparantie en openheid behouden. Geïnspireerd op het werk van Edoardo Tresoldi met zijn gaas sculpturen, vond ik gaas een mooi transparant materiaal. Maar om de eigen beleving van de bezoeker nog steeds vrijheid te geven, heb ik het ontwerp versimpelt tot alleen de basis van de vorm. Ik wilde het ontwerp alleen laten bestaan uit verschillende buizen die vanuit de grond omhoog komen en samen een de vliegende gans vormen.
Dit voorlopige ontwerp is 6 meter breed en maximaal 6 meter hoog en bestaat uit 21 buizen. De tekst met de verwelkoming moest ook in het ontwerp worden meegenomen, hierop moet ‘Nationaal Park Lauwersmeer’ en het logo van de Nationale parken en het logo van het Lauwersmeer op worden verwerkt. In dit ontwerp had ik besloten om deze aan de andere kant van de weg te plaatsen in de zelfde ontwerpstijl. Op deze manier vormt het samen met het ontwerp een poort tot het vogelparadijs Lauwersmeer. 
In maart 2018 heb ik samen met de andere studenten elk ons eigen ontwerp gepresenteerd aan de provincie.
Eind 2018 hebben zij een besluit gemaakt om met mijn ontwerp verder te gaan en te gaan realiseren. Onder begeleiding van Lieselot van Damme ben ik dit vervolg traject ingegaan. Samen met de provincie Groningen, Friesland en het wegbeheer hebben de locaties nogmaals bezocht en de locaties vastgesteld.
Verder heb onderzoek gedaan naar het ontwerp, de constructie, mogelijkheden met betrekking tot het buigen van de buizen en het eventuele fluitgeluid. Bij het bezoeken van de locaties en naar aanleiding van eerdere eerdere gesprekken, heb ik vragen verzameld en getoetst aan het ontwerp. Verder heb ik zelf nog een kritische blik geworpen en hiermee heb een paar grote stappen gemaakt in het ontwerp. Het ontwerp is versimpeld en eleganter geworden, waardoor de vorm wordt versterkt. Het ontwerp is nu meer als een waaier gevormd, waardoor het dynamischer oogt. Het ontwerp is smaller geworden, waardoor de vliegende gans in de wind beter uit komt en vriendelijker en opener oogt. Tevens geloof ik dat het ontwerp ook veiliger is geworden, de centrale buis die eerst recht op de rijrichting stond, staat nu onder een veiligere hoek.
Het ontwerp staat nu op een heuvel van 40 cm hoog, dit geeft het ontwerp wat meer allure. Het bord met de verwelkomingstekst die eerder aan de andere kant van de weg stond moest ook in het ontwerp verwerkt worden. Ik heb ervoor gekozen om hem van cortenstaal te maken, dit materiaal komt meer voor in kunstwerken in het park en het kleurt mooi in het kleurenpalet van de omgeving. Het bord vormt mee met de vleugel van de gans voor een samenhangend geheel.
Het ontwerp gaat nu de volgende fase in richting de realisatie begin 2020. Hieronder zie je 3D beelden die een impressie van het ontwerp op de drie verschillende locaties. 
Locatie Dokkumer Nieuwe Zijlen
Locatie Hoek van de Bant
Locatie N361/ tegenover Kazerne
Back to Top